کشت گیاهان در بستر بدون خاک، روند افزایشی دارد. یک بستر کشت بدون خاک، افزون بر دارا بودن ویژگی های مناسب، باید در دسترس، ارزان، پایدار، سبک و استفاده از آن مقرون به صرفه باشد. هدف از این پژوهش کاربردی، ارزیابی سولوپیت تولید شده از پسماند کارخانجات شالیکوبی و بهبود ویژگی های آن است. در فرآیند تولید، ماده اولیه را به شکل هرم در آورده و با هدف تسریع واکنش های زیستی، قارچ های تیره تریکودرما و میکروارگانیسم های موثر (EM) به آن افزوده و با پلاستیک پوشانده شد. آبیاری و هوادهی توده، به طور منظم انجام و پس از گذشت چهار ماه، ارزیابی اولیه شامل آزمون تنژگی همراه با رشد گیاهچه، تنفس میکروبی، رنگ، pH، EC ، عناصر غذایی پرمصرف و کم مصرف، در سولوپیت تولید شده، تعیین شد. سپس سولوپیت تولید شده بدون افزودن پرلیت و نیز آمیخته با پرلیت با نسبت های 1:1، 2:1 و 3:1 ، از نظر جرم مخصوص ظاهری، ظرفیت نگهد اشت آب و هدایت هیدرولیکی با متداول ترین بستر بدون خاک یعنی ترکیب دو ماده کوکوپیت- پرلیت با نسبت 3:1 مقایسه و برای بهبود ویژگی های مرتبط با حفظ رطوبت در سولوپیت، رس­های زئولیت و بنتونیت به آن، افزوده شد. نتایج نشان داد از نظر ویژگی های شیمیایی بین سولوپیت خالص و کوکوپیت- پرلیت (3:1)، تفاوت معنی دار، وجود ندارد. نتایج تجزیه واریانس تایید کرد که بستر کشت، رس اصلاح کننده، سطوح رس و برهمکنش این سه عامل بر جرم مخصوص ظاهری، ظرفیت نگهداشت آب و هدایت هیدرولیکی اثر معنی دار دارد. همچنین برهمکنش نوع بستر کشت و نوع اصلاح کننده، اثر معنی داری بر جرم مخصوص ظاهری، ظرفیت نگهداشت آّب و هدایت هیدرولیکی داشت. تأثیر برهمکنش بستر کشت و سطح رس نیز بر همه ویژگی های اندازه گیری شده، معنی دار شد. همچنین برهمکنش بین نوع رس و سطوح آن نیز تأثیر معنی داری بر همه ویژگی ها داشت. برهمکنش سه فاکتور بستر کشت، رس اصلاح کننده و سطوح رس، بر جرم مخصوص ظاهری، ظرفیت نگهداشت آب و هدایت هیدرولیکی معنی دار شد. افزودن رس بنتونیت به بستر سولوپیت- پرلیت در مقایسه با زئولیت، تأثیر بیشتری در حفظ رطوبت در سولوپیت داشت. نتیجه گیری این که، امکان تولید سولوپیت از پسماند کارخانجات شالیکوبی با ویژگی حفظ رطوبت مناسب ریشه گیاه وجود دارد.

در این مقاله دو الگو از فناوری به نام های الگوی شریف و پیت که بر اساس دو تعریف از فناوری، یعنی ابزار و به کارگیری ابزار، ارائه شده اند تبیین می شود. شریف فناوری را مجموعه ای از افزارهای تواناساز، همچون فن افزار، انسان افزار، اطلاعات افزار و سازمان افزار می داند و پیت آن را انسانیت در مقام کار. البته پیت از تعریف خود الگویی با سه مولفه، یعنی تبدیل درجه یک، تبدیل درجه دو و ارزیابی سازوکار بازخورد، برای فناوری ارائه می کند. در این مقاله این الگو تبیین و مورد نقد واقع خواهد شد. پس از تبیین این دو الگو، در گام بعدی، الگوی شریف در پرتو الگوی پیت نقادی شده، نشان داده می شود که الگوی پیت فهم بهتری از واقعیت های مربوط به فناوری ارائه می دهد. به عنوان مثال توضیح داده می شود که چگونه الگوی پیت کارآئی خود را در تبیین مفاهیمی چون کنترل فناوری، ابعاد نرم فناوری، انتقال فناوری، پویایی فناوری و ... نشان می دهد، در حالی که الگوی شریف این کارآئی را ندارد. در بخش بعدی مقاله الگوی پیت مورد نقد قرار می گیرد. در این بخش نشان داده می شود که ارتقای معرفت در این الگو محل مناقشه است و افکار پیت معرفت بومی و در نتیجه ایده فناوری بومی را برنمی تابد. همچنین نشان داده می شود که توصیف گر بودن الگوی پیت از پدیده های فناورانه محل تردید است و این الگو پیچیدگی های مربوط به ارزیابی پیامدهای فناوری را سطحی دیده است. در نهایت فهرستی حداقلی از مواردی ارائه می شود که هر الگوی فناوری باید از عهده توصیف آنها برآید. این فهرست تکلیفی برای نظریه پردازان فناوری است.

این مطالعه، به منظوراستفاده از پیت باگاس برای تولید انرژی حرارتی و کربن فعال انجام شده است. برای ارزیابی تولید انرژی، درصد رطوبت، خاکستر، مواد فرار، کربن ثابت، لیگنین، عناصر، دانسیته حجمی، نقطه ذوب و ارزش حرارتی پیت اندازه گیری شد. میانگین خاکستر پیت باگاس 23/30 درصد و مواد فرار آن 14/67 درصد اندازه گیری شد. میانگین دانسیته حجمی پودر پیت با مش 80 برابر 15/0 گرم بر سانتیمتر مکعب تعیین شد. میانگین لیگنین و نقطه ذوب این پسماند به ترتیب 1/23 درصد و 1050 درجه سلسیوس تعیین شد. درصد گوگرد که به لحاظ آلایندگی محیط زیست اهمیت دارد، برای پیت باگاس 3/0 درصد تعیین شد. ارزش حرارتی ناخالص اندازه گیری شده با بمب کالری متری برای MJ/kg 3/10 اندازه گیری شد که نسبت به باگاس و چوب کمتر می باشد. کربن فعال تهیه شده از پیت باگاس به روش شیمیایی با کلرید روی فعال شد. میانگین سطح آزاد (BET) 478 مترمربع بر گرم و قطر منافذ 45/7 نانومتر بوده که بر این اساس، کربن فعال به دست آمده برای جذب مایعات مناسب تر است. آزمون یدومتری نشان داد که میانگین عدد یدی کربن فعال تهیه شده 504 میلی گرم بر گرم می باشد.

علیرغم نقش کلیدی نقاش هلندی پیت موندریان در به کمال رساندن نقاشی انتزاعی در نیمه اول قرن بیستم، غیبت تحقیقی جامع حول محور اصول نظری نقاشی نئوپلاستیک بچشم می خورد. در تحقیقات پیشین، پژوهشگران عمدتاً به بررسی زندگی هنری موندریان و عواملی همچون تأثیر نظریات هنرمندان و فیلسوفان بر تغییر سبک او از نقاشی طبیعت گرا به نقاشی نئوپلاستیک پرداخته اند. مضاف بر این، تحلیل بصری نقاشی ها عمدتاً در غیاب نوشته های تئوریک و بالاخص اصول نقاشی نئوپلاستیک موندریان ارائه شده است. با وجود اهمیت و رابطه نزدیک بین نوشته های تئوریک-فلسفی و نقاشی های نئوپلاستیک، بندرت تحلیلی جامع بر شش اصل نئوپلاستیسیزم که این نقاش در سال 1926 تدوین کرد، انجام یافته است. با عنایت به اهمیت محوری قواعد نقاشی نئوپلاستیک، هدف این مقاله بررسی شش اصل نئوپلاستیسیزم با تحلیلی جامع برنوشته های موندریان بین سال های 1917 تا 1926 می باشد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی-بصری و متکی بر منابع کتابخانه ای است. در انتهای این مقاله، خواننده به درک جامعی از نظریات هنری موندریان در رابطه با اصول شش گانه نئوپلاستیسیزم می رسد. آگاهی از این قواعد و مفاهیم اساسی کمک شایانی به مخاطبان در خوانش، نقد و درک بصری نقاشی های نئوپلاستیک در ارتباط با مفاهیم کلیدی همچون عناصر نقاشی، فرم و فضا، هارمونی و ریتم خواهد کرد.

افزایش پسماند ها به خصوص پسماند های کشاورزی در دهه های اخیر به عنوان یک چالش مهم در زندگی بشری به شمار می آید. کمپوست کردن روش مناسبی برای مدیریت و ساماندهی پسماند ها می باشد. هدف از این پژوهش تاثیر تلقیح میکروبی و کاربرد گچ بر فرآیند تولید کمپوست پیت نیشکر و کوتاه شدن زمان رسیدن آن بود. این پژوهش در شرایط آزمایشگاهی با دو فاکتور کاربرد گچ (شامل سطوح 10، 5 و یک درصد وزنی گچ) و فاکتور میکروبی (شامل چهار سطح شاهد، تلقیح با کنسرسیوم باکتری، تلقیح با کنسرسیوم قارچ همچنین تلقیح همزمان کنرسیوم قارچ و باکتری) به صورت آزمایش فاکتوریل درقالب طرح پایهءکاملاً تصادفی و در سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که تلقیح میکروبی همراه با کاربرد گچ موجب افزایش معنی دار (P≤ 0. 05) مقدار EC و درصد تجزیه (به ترتیبds m-1 89/3 و 16/49% حاصل از تلقیح با کنسرسیوم قارچ و باکتری و گچ 10 درصد) گردید. همچنین موجب کاهش pHتیمار ها پس از 90 روز انکوباسیون گردید. تلقیح میکروبی و کاربرد گچ منجر به کاهش معنی دار (P≤ 0. 05) نسبت C/N پیت نیشکر از 93/90 در تیمار بدون تلقیح میکروبی همراه با گچ 10 درصد به 17/19 در گچ 10 درصد همراه با کنسرسیوم قارچ و باکتری شد. همچنین موجب غنی شدن کمپوست از عناصر فسفر و پتاسیم گردید. به طور کلی نتایج این پژوهش نشان داد که تلقیح پیت نیشکر توسط قارچ فزاریوم و فانروکت کریزوسپوریوم همراه با باکتری Bacillus subtilis و Bacillus firmus همراه با کاربرد 10 درصد گچ سرعت تجزیه ترکیبات پیت نیشکر را افزایش داد و موجب کاهش زمان کمپوست شدن گردید.